22 Haziran 2011 Çarşamba

Bir Şehri Yanında Götürmek

Zaman çabuk geçiyor. Daha dün gibi sanki burada yazıp da gideceğiz dediğim gün. Şimdi gün geldi çattı. Perşembe sabahı İstanbul' dan ayrılıp Ankara' ya yeni yuvamıza gidiyoruz. Gitmeden önce bir bir vedalaşmaya çalıştık tüm sevdiklerimizle. Meğerse ne kadar zormuş insanın doğup büyüdüğü yerleri bırakıp gitmesi, her gün görüp de dikkatimi çekmeyen en ufak ayrıntıya  bile özlerim düşüncesiyle doya doya baktım. Evimin her köşesindeki iyi kötü anılarımı tazeledim toparlanırken. Minik adamın ilk adımları, dostlarımın şen kahkahaları,  Pazar sabahları ailece yaptığımız keyifli kahvaltı muhabbetleri, mutfağımda pişirdiklerim, susup da içimde biriktirdiklerim, zaman zaman güç vakitlerde döktüğüm sessiz gözyaşlarım hepsini birer birer hatırladım. Ankara' da herşeyin bizim için çok daha iyi olacağına olan inancımızla yola çıktık. Umarım öyle de olacak. Sevdiğim iki adam yanımda, dünyanın neresi olıursa olsun mutlu ve huzurlu olmanın tek gerçek olduğunu bilerek gidiyorum. Bu şehri, sevdiğim herkesi ve herşeyi de yanımızda götürüyorum. Bir süre sonra yeni düzenimizi kurup evimize yerleştikten sonra Ankara' dan haberlerle burada olacağım. Ordan burdan ve hayattan yazmaya devam. Sevgiyle . . .
Yorum Gönder