28 Haziran 2008 Cumartesi

İyi ki Doğdun Birtanem


Hiç de öyle alışıldık bir anne-bebek buluşması gibi başlamadı hikayemiz oğlumla. Hastane odasında kucağıma verilmedi, öpüp koklayamadım da onu içime çeke çeke. Bir yoğun bakım odasında küvözde öylece yatıyordu ilk tanıştığımızda.Elleri ayakları mini minnacık, savunmasız, çırılçıplak ve yalnızdı. İçimden alıp oraya koymuşlardı ve ‘’işte bu sizin oğlunuz’’ dediler. Zordu,boğazımızda hep bir düğümle aylar geçirdik, hep acabalar, belkiler, keşkeler geçiverdi içimizden. Dile getiremediğimiz korkularımız oldu çok. Ama benim güçlü oğlum her türlü zorluğu yendi,bize anlatılan tüm korkunç senaryoları yırtıp attı ve yanımıza yuvasına döndü. Ve bugün tam 2 yaşında kocaman bir küçük adam oldu benim canım oğlum. Allah’ıma onu bize verdiği için, yaşadığımız onca şeye rağmen şimdi yanımızda ve sağlıklı olduğu için şükrediyorum. O kötü günleri unutmuyorum hepsi bugüne şükretmemi sağlıyor. Nice yıllara minik kuşum, evimizin neşesi.
p.s.doğumgünü menümüz ve tarifleri önümüzdeki hafta geliyor.

yorum yazmak isteyen var mı?
Yorum Gönder