Blogu açalı neredeyse 3 yıl olacak ve arşivde ıspanaklı börek olmadığını biraz önce farkettim. Evde en çok pişen ve sevilerek yenen ıspanaklı böreği nedense şimdiye kadar fotoğraflamak aklıma gelmemiş demek ki. Daha önceden bir Ispanaklı ve Kıymalı Börek tarifi vermişim. Hala tezgahlarda ıspanak görülüyorken, mevsimi geçmeden bu tarifimi de paylaşayım istedim. Hem de TuzBİBER Dergimizin bu ayki etkinliğine bir tarifle de olsa katılmış olayım.
Genel bir inanış vardır, '' Pilavı iyi yapan her yemeği iyi yapar '' diye. O kadar maharet gerektiren bir iş olmamasına rağmen iyi bir pilavın kıvamını tutturmak, tane tane olmasını sağlamak hiç de kolay değildir. Benim de sanırım mutfakla ilişkimin başladığı ilk yıllarda en severek yaptığım şey pirinç pilavıydı. Öyle ki okuldan eve gelince annem mutfakta yemek yapıyorsa mutlaka pilav yapma işini bana devrederdi. Seve seve yapardım bu işi, ne de olsa o zamanlar sadece keyif için mutfaktaydım. Şimdiki gibi asli görevlerimden biri değildi. Girer, biraz karıştırır, sonra da çıkar keyfime bakardım. Mutfak dağılmış dağılmamış, pilavın yanına ne yemek yapılacakmış hiç umrumda olmazdı. Tek derdimin pilavı iyi yapmak olduğu, ucu bucağı olmayan mutfak deryasının henüz önüme açılmadığı yıllardı o yıllar. Biri çıkıp da bu günleri ve mutfağın benim için şimdiki anlamını anlatmaya kalkışsa sanırım güler geçerdim. O kadar uzaktı ki bana tencere, tava, kek, börek, çörek. Hep pilavla sınırlı kalmasını ister miydim, ASLA....
Belki yan tarafta görüp de bekleyenleriniz vardır diye söyleyeyim. Aslında sıradaki paylaşmak istediğim tarif Patlıcanlı Fırın Makarna idi, fakat laptopa aktardığım fotoğraflar nasıl olduğunu henüz çözemediğim bir şekilde uçup gidince yerini de bu tarife bıraktı. Artık patlıcanlı makarna bir sonraki denemeye kadar rafa kalktı.
Haşladığınız tavuğun suyundan da hemen bir pilav yaptınız mı işte akşamki menü hazır demektir. Bizim pilavımız esmer bulgurla yapılmış bol domatesli ve yeşil biberli idi. Onun da tarifi sonraya kalsın. 
